شعر: پولدو پول ؛ استاد بنایی خسروشاهی

نویسنده : ن. بیگی خسروشاهی بیاد می آورم چند سال پیش را که با همسرم، آقای بختیاری می نشستیم و ساعتها در مورد خسروشاه صحبت می کردیم .او درد دلهایش را برایم می گفت :« این شهر عظمت زیادی داشته . روزگاری برو و بیایی داشته. غصه می خورد که شهری با این پیشینه ی تاریخی غنی و شهری با این همه عالم، حکیم و نخبه ی علمی اقتصادی صنعتی و ... چه شد که به این روز افتاد . »او می گفت و آه می کشید و آرزوهایی را که برای زادگاهمان داشت برایم می شمرد :میشود فرهنگسرا را گسترش داد و تمام هنرمندان شهر را بدانجا کشاند و نمایشگاههای خوشنویسی و نقاشی و جلسات شعرخوانی با حضور تمامی شعرا با هر فکر و اندیشه ای براه انداخت.می...

ادامه مطلب